Donderdag 12 augustus
Einddoel: Bij de grenspost Parrs halt overnacht vlak bij de Limpopo

De volgende dag verder gereden. We zaten dicht bij een Veterenary fence. Die hebben we uit bed getoeterd om het hek voor ons open te doen. Daar zullen niet veel mensen per dag langs komen.
Direct doorgereden naar Serowe. De af te leggen afstand was groot.
In Serowe heeft Johan als souvenir een steelpan gekocht om te koken op een houtvuur.
In Palapye gegeten in het Botsalo hotel, waar Ineke, en soms Anita, vroeger naar toe gingen om te zwemmen. Ook hier hadden ze een heerlijk lopend buffet met goede lokale gerechten. Alleen vond Ineke tijdens het eten een beestje in het eten (soort kevertje).
Daarna nog even getankt en op weg naar de grens. Volgens het Shell boekje was de grens wel open. Volgens de Lonely Planet niet. En ook de mensen bij de pomp wisten niets van de grensovergang waar wij naar toe wilden: Parr’s Halt. De meeste mensen gingen bij Palapye over de grens: Martins Drift.
Toch maar geprobeerd en ja hoor er was een grenspost en deze was open. We zijn er nog even langs gegaan. Hij was open van 7 tot 4 uur.
De laatste 15 km van de weg was eigenlijk geen vrij land, alles was omheind, net zoals in Zuid-Afrika en Namibië. Maar vlak bij de grens was nog wel een zijweggetje. Volgens ons was dat een verlaten campsite. Maar je kon er prima staan. Het was vlak aan de grensrivier de Limpopo. Jonathan heeft op de oever nog een schildpad gezien. Dus voor de grens ons kamp opgeslagen om zo de volgende ochtend om 7 uur Zuid-Afrika in te kunnen gaan.