Woensdag 22 februari
Activiteiten: stadswandeling Dunedin, Botanische tuin Dunedin
Temperatuur: 10°
Afgelegde afstand met de camper: 29 km (46 minuten)
Overnachting: Leith Valley Holiday Park and Motels

Sinds gistermiddag 2 uur regent het. Dus we slapen eerst maar even uit. Na het ontbijt gaan we samen de duinen in om nogmaals te zoeken naar de geocache die Ineke gister had opgelost en niet kon vinden. Samen lukte het ook niet. Geocachen in het buitenland blijft lastig.

Het is weer tijd om het water te lozen. De campermate app geraadpleegd voor een dump locatie. Blijkt dat we op deze camperplek ook ons afvalwater kwijt kunnen. Dat is mooi.

Om een uur of 9 verlaten we de camperplek. We hebben onze plannen voor vandaag aangepast. Het schiereiland, waar we een kleine detour van 32 km zouden maken, is in diepe mist gehuld. We gaan nu direct naar Unity Park Lookout, een uitzichtpunt waar we zicht hebben op Dunedin. Naast een mooi uitzicht kunnen we hier één van de oudste geocaches vinden (uit november 2000). Je moet er wel met een omweg naar toe, want rechtstreeks zou te stijl zijn. Daarna gaan we koffie drinken in de camper want het regent nog steeds. Ondertussen komen er 2 busladingen toeristen op dit uitzichtpunt kijken.

Na de koffie gaan we naar de Botanische tuinen, waar we een korte wandeling maken. Inmiddels is het droog. We lopen een soort van 8. Eerst lopen we door het rododendron deel. Maar ook al zijn het imposante bomen, ze staan niet in bloei. Maar er ligt wel een zeer oude geocache uit november 2000, die we gelukkig vinden. Deze oudjes worden ook wel goed aangegeven. Ze liggen vaak onder de grond. Met een plaat en wat hout er bovenop. Zo deed men dat in het begin. Om het zoeken van de speld in de hooiberg te vereenvoudigen was de meest nabijgelegen boom met drie lintjes omwikkeld. Dat is dus eenvoudig zoeken. Dit rondje was niet eenvoudig, omdat ook hier alles op en neer gaat. Dan gaan we op zoek naar de volières of vogelhuizen. Die konden we niet vinden, omdat we niet wisten dat ze hier aviary heten. Maar we bleken er vlak bij te zijn en uiteindelijk hebben we ze gevonden. Voornamelijk vogels uit andere landen van het zuidelijk halfrond, maar ook een Kaka en een Kea. Die hebben we beide nog niet in het wild gezien. Ze waren groter dan we dachten. Na de koffie in de camper is het 12 uur en gaan we naar de camping hier vlakbij: Leith Valley Holiday Park and Motels. Wederom hebben we beide geen foto’s gemaakt van deze zeer kleine campsite. Er zijn weinig kampeerplekken. Voor het grootste deel bestaat het uit huisjes. Wij vinden het klaarblijkelijk niet de moeite waard voor een foto. Je staat mannetje aan mannetje. We komen hier alleen omdat we willen douchen, wassen en om de laptop op te laden. Vandaar maar weer even een foto van internet.

We gaan eerst een was laten draaien. Ineke gooit alle kleuren van de regenboog in één wasbeurt. Voor 4 (2 x 2) NZD is de was weer schoon. Voor zover mogelijk gooit Ineke alles in de droger die na twee beurten van 2 NZD het wasgoed weer wat droger heeft gemaakt. Ondertussen lunchen we in de camper, want het is al snel nadat we op de camping aangekomen zijn, weer begonnen te regenen. Ineke boekt alvast de DOC camping voor morgennacht en de schapenfarm voor overmorgen. Overmorgen gaan we op een echte schapenfarm overnachten. Ben benieuwd hoe dat is. Johan neemt een douche.

Om 3 uur gaan we op pad om het centrum van Dunedin te verkennen. Op dat moment is het weer droog, maar als we in het centrum van Dunedin aankomen regent het weer en dat blijft zo de rest van de dag. We gaan een stadwandeling maken door het centrum. We parkeren bij het monumentale station, wat helaas, voor restauratie werkzaamheden, in doeken gewikkeld is. Gelukkig kunnen we de binnenkant wel bekijken. Er staat een mooie trein op het station. We hadden op de parkeerplaats bijna nog een probleempje. Parkeren kost 7 NZD, maar we hebben niet voldoende dollars op zak. Gelukkig kon Johan betalen met de creditcard. Als we dat ding niet hadden gehad, zou het leven een stuk lastiger zijn. We lopen vanaf het prachtige station naar het centrum, de Octagon.

Ondertussen vinden we nog wat geocaches en koopt Johan een pakje koekjes. Zo hoeven we morgen niet meer naar een supermarkt. Op zich stelt het centrum niet veel voor. Maar ja, dat zeggen wij, wij zijn geen stadsmensen. Er staan slechts enkele mooie oude gebouwen. Dunedin heeft een Schotse historie. Vandaar ook dat we hier wel veel van de echt Schotse huisjes tegenkomen. Alleen hier wel met een golfplaten dak en een beetje vervallen. Dat hebben we in Schotland nog nooit gezien. Het stratenplan van Dunedin schijnt gebaseerd te zijn op Edinburgh. Ik kan het niet bewijzen, want ik heb ze niet vergeleken. De kerk aan de Octagon is helaas al dicht. Maar van reisverslagen had Ineke al wel begrepen dat dat niet veel bijzonders was. Dan is het tijd om uit te rusten. Aan de Octagon zijn een aantal kroegen. Johan zoekt een prima exemplaar uit voor een biertje en uiteindelijk ook voor ons avondmaal: The Craic Irish Tavern. Een zeer goede keus. Wij kwamen er om een uur of 4. Binnen no time zit de hele kroeg vol met locals. Na een Guiness voor Johan en tea with carrotcake voor Ineke (zeer machtig), vragen we het menu. Johan kiest voor de Irish Stew en Ineke voor de Fish and Chips. We hebben heerlijk gegeten. Er is een zeer leuke ontspannen sfeer in deze kroeg: echt een aanrader. We hadden dus onverwacht een Pubmeal.

Om een uur of half 7 gaan we weer de regen in. Gelukkig kunnen we het eerste deel van de terugtocht onder de overkappingen lopen die ze hier overal hebben. Maar uiteindelijk moeten we toch in de regen verder.

Naast mooie oude gebouwen hebben ze ook veel Streetart in Dunedin. Via een omweg komen we weer bij het station en rijden we terug naar de camping. Waar we lekker relaxed binnen zitten/liggen. Details van onze stadswandeling van 3,4 km en 50 meters hoogteverschil: Dunedin citywalk.