Zaterdag 8 juli
Afstand: 464 km
Activiteit: Reisdag
Einddoel: Camping Alpenferienpark Reisach

Wat een heerlijk plekje hebben we gevonden. In de schaduw van hoge bomen met alleen het getjilp van vogels. Dat is de plek vanwaar ik dit schrijf. Wat wil een mens nog meer.

Maar laat ik even starten bij het begin van de dag: voor 7 uur zijn we al opgestaan, want je weet maar nooit, files zijn onvoorspelbaar. Vanaf 7 uur gaat de slagboom van de camping open, en we zijn dan ook niet de eerste die weg rijden als wij ons plekje om half 8 verlaten. Op de snelweg is het voor dit tijdstip al redelijk druk en het wordt alleen maar drukker. Gelukkig zijn er weinig of geen vrachtauto’s op de weg, dus de eerste 50 km kunnen we prima doorrijden. De meeste last hebben we van caravans die 80 rijden.

Op de randweg van München, vlak voor de afslag naar weg 8, geeft het navigatiesysteem aan dat we beter een afslag eerder kunnen nemen om een file te omzeilen. Heerlijk die techniek. Zo omzeilen we toch gauw een km of 8. Gister hebben we bewust gekozen om dergelijke voorgestelde detours te negeren. Je wilt tenslotte geen bergweggetjes nemen met een caravan. Maar bij München zijn geen bergen of heuvels, dus durven we het vandaag wel aan. De omgeving van München is erg vlak. We zijn dan ook snel op het punt waar we weg 8 weer oprijden, en ja hoor, kunnen aansluiten in een file. Vanaf daar is het af en toe langzaam rijden.

We akkeren prima door (vooraan in de file terwijl we 93 km per uur rijden (mag dat wel?). Bij de eerste stop (het eerste benzinestation na de afslag waar veel weggebruikers afslaan naar Oostenrijk en Italië (Verona) drinken we koffie en kopen een Autobahnvignet voor Oostenrijk. Net op dat moment begint het heel hard te regenen. Dus onder de plu naar het tankstation.

Vanaf hier is de weg een stuk rustiger en hebben we minder files.

Ineens zijn we al bij de Tauern tunnel. Oeps doen we iets verkeerd? We hebben nergens een tol poortje gezien. Gelukkig is de tolpoort pas ver na de Tauern tunnel net voor de Katschberg tunnel. Gelukkig. We waren al bang dat we toch ergens een vignet hadden moeten kopen en nu geflitst zouden zijn. We hadden ons al neergelegd bij een forse boete. We zijn dan ook “blij” als we de € 11,50 tol kunnen betalen.

Voor Spittal an der Drau verlaten we de snelweg om via weg 100, 110 en 111 de route te vervolgen naar ons einddoel Reisach. Weg 100 is nog een keurige weg waar je af en toe best hard kan rijden. Het probleem zit hem in de 110. Hoe zou dat gaan? Ineke had hierover op internet nog een forum post (link) gemaakt. Want het was niet duidelijk of je dit met een caravan kon doen. We hadden bv een kaart waarop deze weg werd afgeraden voor caravans. Na de Katschberg tunnel is het eenvoudigste deel van de reis afgelegd en heeft Johan het stuur over genomen om deze helling te trosteren. Met de caravan en voor het eerst met een auto met automaat. Nou dat ging prima. We zoefden over de berg. Daar had Ineke zich dus geen zorgen over hoeven te maken.

In Reisach zagen we al snel een bordje met camping, maar de naam kwam Ineke niet bekend voor. Dus eerst even in het naslagwerk van Ineke (dat ze altijd maakt voor een vakantie met alle details daarin en dat dit jaar wel 59 pagina’s telt), om te controleren of  dit wel de juiste camping is. Maar gelukkig was dat het geval. Dus de laatste km de berg op naar de camping.

Om half 3 arriveren we op de camping, waar we ineens merken dat de eigenaar een Nederlander is. Vandaar dat er in verhouding erg veel Nederlanders op de camping staan. In dit geval vind ik dat niet erg. Het is een prachtige camping. Hoog op de heuvel in de bossen. De plekken zijn relatief klein, maar wij weten een heerlijk rustig plekje te vinden aan het eind van de camping (plek 54). Plaats 55 is nog mooiere omdat je daar nog beter schaduw hebt en wat meer uitzicht. Dat klinkt ver, maar de camping is erg klein. Na een verfrissend drankje in de schaduw proberen we het zwembad eens uit. Koud! Maar oh zo lekker en verfrissend als je eenmaal in het water bent.

De rest van de dag rusten we lekker uit. De vakantie is nu echt begonnen.

’s Avonds is er een heuse onweersbui met veel regen. Dus zitten we aan het eind van de avond nog even binnen. Het regent te hard om onder de kleine luifel te zitten.