Woensdag 29 januari
Afgelegde route: 24 km
Activiteiten: Wandeling bij Rio Celeste Waterval, Bezoek koffie boer
Overnachting: Hotel Cacao, Bijagua
Vanochtend om half 7 opgestaan. Al voor 7 uur zat ik in de ontbijtruimte. Ik had wel mijn mobiel bij me, maar toen ik de Toekan zag, snel terug om de camera te halen. Tja en toen was de Toekan verdwenen. Wel allerlei andere vogels kunnen fotograferen. Achter mijn rug zat een rode Zomertangare. Toen ik mij omdraaide was die helaas verdwenen. Ik had hem gister ook al gespot.
Na het ontbijt, ik kwam weer eens nauwelijks aan eten toe, zijn we direct op pad gegaan. Ik had voor de wandeling naar de Rio Celeste waterval een tijdslot gereserveerd tussen 8 en 8:40 uur. Om 8 uur stonden we op de parkeerplaats. Als 1 van de eersten. Dat is mooi. Het eerste deel van de wandeling, zeg maar de heenreis, was het nog rustig. De eerste 1,5 km zou eenvoudig moeten zijn, ware het niet dat we door en over twee riviertjes heen moesten. Dat kost mij toch wat meer inspanning. Wel zien we hier een leuk aapje.
Aangekomen bij de trap naar de waterval besluiten we niet helemaal naar beneden te lopen, maar door te lopen naar een punt waar we de waterval kunnen zien. Dat is ongeveer halverwege. Na een fotostop en een blik op de waterval met zijn mooie blauwe water, lopen we de trap weer op. Onderweg pauzeren we bij een leuke slang.
We vervolgen de route, die een stuk moeilijker is als verwacht. Twee keer moet Johan een handje helpen bij een afdaling. Die vind ik altijd moeilijker dan stijgingen. Onderweg bewonderen we de rivier, de plek waar het water borrelt en stinkt naar zwavel en als laatste de plek waar 2 rivieren samen komen en het water, door licht en chemicaliën, zijn blauwe kleur krijgt. Tijdens de wandeling hebben we heerlijk weer. Af en toe een koel briesje en aangename temperaturen. Dat kan natuurlijk niet zo blijven. Net als we de terugweg willen aanvangen, begint het te regenen. Na een tijdje doet Johan zijn regenponcho nog aan, om de camera te beschermen. Ik loop gewoon door. Dit pad is best moeilijk met dalingen en stijgingen. Dan wil ik niet dat zo’n regenponcho in de weg zit. Overigens doet Johan al snel weer zijn regenponcho uit. Op het laatste stuk is het inmiddels erg druk. We zijn blij dat we zo vroeg zijn gegaan.
Thuis zet Johan koffie en ga ik onder de douche. Helaas valt halverwege de elektriciteit uit. Afspoelen wordt onder een koude straal, wat niet zo erg is. En we hebben toch nog een kopje koffie. En wat ben ik blij dat ik zit. Het was best een zware wandeling voor mij. Later krijgen we nog een kopje koffie van Laura, de eigenaresse. Beneden in de keuken is wel elektriciteit. Ook mag ik gebruik maken van haar hotspot. Ik had net bij een coffeetour via Whatsapp gevraagd of we daar vanmiddag terecht konden. Via haar hotspot, ontving ik de bevestiging. Alles gaat hier super snel met WhatsApp. Terwijl we op het balkon zitten te genieten van de rust en de koffie en we uitgebreid praten over de roze bloemen in de bananenplant voor ons, ziet Johan ineens een luiaard naar boven kruipen in de boom voor ons. Zelfs Laura was erg enthousiast om die hier te zien.
Ondertussen arriveert iemand om de elektriciteit te herstellen. Wel zonder wifi, maar waar nodig kan ik ons wifi kastje gebruiken. We waren van plan te lunchen met noodles, maar dat slaan we over. We leven vandaag op koffie.
Om kwart over 2 gaan we richting een kleine koffieboer Diana, waar we een zeer interessante uitleg krijgen over alle stappen die er voor nodig zijn voordat wij een kopje koffie kunnen drinken. Een zeer bewerkelijk product.
Ook leren we over de geschiedenis. Haar ouders zijn hier zo’n 40 jaar geleden naar toe gekomen. Van de overheid konden ze voor 2000 dollar 50 hectare kopen. Niet veel. Maar op een gegeven moment zijn ze overgestapt op koeien, omdat het transport van de koffie te veel werk was. Nu hebben ze alleen nog een klein gebied met koffie voor de tour die Diana geeft. En ze verkoopt haar koffie aan mensen zoals wij en een winkeltje in het dorp. Niet voor export. Ze heeft ons alle stappen van het proces laten zie.
Voor de koffie die wij in Nederland drinken wordt alleen de eerste stap hier in Costa Rica gedaan.
De stappen:
– Plukken van de rode rijpe bonen
– in de maler gooien die het vel eraf haalt.
– in de bak waar de bonen in vallen water doen. De bonen gaan naar de bodem.
– bonen laten drogen.
– in de vijzel, die al 40 jaar oud is, het vliesje van de bonen afhalen.
– minsten 1 uur in een grote pan, die aan de muur hangt, de koffie branden.
onder voortdurend omscheppen.
– de bruine bonen malen tot poeder
– koffie zetten. Leuk koffiezet apparaat hé.
Het resultaat is lekkere koffie. In Costa Rica mag alleen Arabica koffie worden verbouwd. Diana had nog wel andere soorten staan, maar dat mocht alleen omdat zij uitleg erover geeft. Die koffie mag niet worden verkocht.
Jullie snappen het al: de tour werd afgesloten met…..een kopje koffie. Met een heerlijke, door haar moeder net gemaakte kaastortilla. Super lekker.
Tijdens het drinken van de koffie zien we diverse vogels. Gelukkig kon ik nu ook de Zwartsnavel Toekan fotograveren, die ik vanochtend gemist had. Een echte vogelspotplek.
We kopen nog een pak koffie en kunnen zelfs afrekenen met VISA.
Wow, wat hebben we weer veel gezien en beleefd.
We eten weer in hetzelfde restaurant. Ditmaal kiezen we voor Taco’s.