Zondag 21 juli
Reisdag: Vlucht
Overnachting: City Lodge Hotel at OR Tambo International Airport
We landen veilig op Johannesburg Airport.
De bagage is ook aangekomen. Dat is toch altijd een spannend moment.
Ik poseer nog even voor het beeld van Oliver Tambo (voor een virtuele cache) voordat we het laatste kleine eindje lopen naar ons hotel op het vliegveld. We overnachten bij het city lodge hotel. We gaan direct naar onze hotel kamer, want het is onderhand al 23:00 uur. Morgen wacht ons een drukke dag.
Maandag 22 juli
Reisdag: Johannesburg -> Molepolole (Botswana)
Afgelegde afstand: 444 km
Overnachting: thuis bij Seratwa en Mpapi in Molepolole (Botswana)
Een super drukke dag vandaag. Om kwart over 6 opgestaan om voor het ontbijt te douchen. Om kwart voor 7 hebben we afgesproken om elkaar te ontmoeten bij het ontbijt: een super buffet. Je had erg veel keuze. Ik heb dus lekker een zoet broodje gehad en een croissant. Het Engels ontbijt was ook in trek. Zo konden we er weer tegen.
Om half 8 werden de anderen keurig opgewacht bij de receptie van het hotel om naar Bushlore te worden gebracht. Hun auto, een Toyota landcruiser met 2 daktenten + een tent, is gehuurd bij Bushlore. Wij nemen de taxi naar Britz. Ook dat gaat super. Iemand van het hotel brengt ons naar een keurige taxi plaats in de parkeergarage van het vliegveld.
Nadat ik het adres van Britz doorgegeven heb, wordt er een tabel bijgehaald, waar ik kan zien wat het bedrag is wat ik moet betalen aan het eind van de rit. Prettig systeem. Wij in de taxi, en op weg naar Britz. Slechts 6 km, dus voor 8 uur, de openingstijd van de locatie zijn we er al. We zijn de eerste klanten. Overigens was er slechts 1 gezin na ons. Uiteindelijk duurt het nog dik 2 uur voordat we uiteindelijk weg kunnen rijden.
Er waren nog wel wat problemen. Zoals een band die niet vol was. Gelukkig maar, want toen bleek dat ook de pomp kapot was. Dus moest er eerst nog een nieuw exemplaar gevonden worden. We krijgen een nieuwe reserveband en een opstapje mee, want de auto is erg hoog. De accu van de canopy was ook leeg. Maar men gaf aan dat die wel zou opladen tijdens het rijden. Helaas bleek dat niet het geval te zijn met alle gevolgen van dien. Maar daarover lezen jullie vanzelf meer tijdens het verslag.
Rond kwart over 10 gaan we op weg. Bij de eerste bocht gaat natuurlijk weer de ruitenwissers aan om ons er even aan te herinneren dat bij het links rijden alles aan de andere kant zit. Dat zal ons vandaag nog wel vaker overkomen. Als we aankomen bij Bushlore zijn de anderen bijna klaar voor vertrek, dus we wachten even om samen naar het winkelcentrum te rijden.
Op de parkeerplaats van het winkelcentrum gaat het bijna verkeerd. Er hangt een balk over de weg. Iemand geeft aan dat we eronderdoor kunnen rijden. Mooi niet! De reserveband die boven de cabine is gemonteerd, raakt de balk. Dus wij weer achteruit rijden, waar we naar een parkeerplek worden geleid vóór de balk.
Er worden snel wat boodschappen gehaald zodat we straks in ieder geval kunnen lunchen onderweg. De parkeer”helpers” proberen nog wat geld van ons los te krijgen maar daar trappen we niet in.
Dan op weg naar Botswana. Halverwege had ik een mooie parkeerplek gevonden, waar ik zelfs nog een geocache van mijn naam kan voorzien. Tijdens de volgende etappe naar de grens rijden we bijna verkeerd. Google maps wil ons een binnenweg op sturen. Dus even gestopt om te kijken of dat wel correct is. Niet dus. De geplande route is via Zeerust. Wij weer op weg naar de hoofdweg om die verder naar Zeerust te vervolgen. Af en toe moet er tol betaald worden en dat kan alleen in ZA-Rands cash. Jos en Sharron hadden die niet bij zich en kregen geld van een andere weggebruiker en gingen daarna geld halen bij een bank. De weg gaat verder dwars door het drukke centrum van Zeerust. Maar daarna wordt de weg rustiger. Het wordt ook steeds later. Vlak voor zonsondergang arriveren we bij de grens. Zuid-Afrika uit komen is een fluitje van een cent. Binnen no-time staan we weer buiten. Ook bij de grens met Botswana gaat het goed. We moeten 60 Pula betalen, maar gelukkig hebben ze tegenwoordig een pinautomaat. Helaas word Mark onwel en moet overgeven. Terwijl Jos in gesprek is met een oud leerling. Hoe leuk kan het zijn. Jos kan gelukkig alle administratieve zaken zonder problemen alleen afhandelen.
De laatste barrière is de grenspost, waar al onze schoenen tevoorschijn gehaald moeten worden om te worden ontsmet, ter voorkoming van mond – en klauwzeer.
Dan kan eindelijk gestart worden met de laatste etappe. In het donker, dwars door Gaborone, de hoofdstad van Botswana, naar Molepolole, waar Seratwa en Mpapi wonen. Seratwa is een oud collega en vriendin van ons. Anita Seratwa, onze dochter, hebben we naar haar vernoemt.
Het was nog lastig om hun huis te vinden. We reden het zelfs voorbij. Maar toen we de auto draaiden, hoorden we hen al. We waren net 1 afslag te ver gegaan. Het was ondertussen al 20:30 uur en aarde donker. Het was een gezellig weerzien. Na een heerlijke maaltijd zoeken we vrijwel direct ons bed op. Op de compound staan 2 huizen. Wij kunnen gebruik maken van het oude huis. Vroeger waren we hier ooit geweest toen het in aanbouw was. De “oudjes” hadden een luxe eigen slaapkamer. De jongeren hebben in de woonkamer geslapen. Een gigantische koelkast was volgestouwd met eten, drinken en versnaperingen.