Zaterdag 17 januari
Activiteit: reisdag; fietstocht ten noorden van Torre la Sal
Afgelegde afstand: 396 km
Overnachting: Camping Torre la Sal
Verkasdag. Niet omdat we dat zo hadden gepland, maar omdat de weersverwachtingen zodanig zijn, dat het wellicht beter is om een stuk naar het zuiden te rijden. Dus vroeg op, inpakken en wegwezen. Op naar het zuiden. Zoals bij ons vaak gebruikelijk is stoppen we al na een uur voor de eerste koffiepauze. Ongeveer op de hoogte waar ik gepland had een geocache hengeltrail te gaan wandelen. Met een erg mooie moeilijkheid/terreinwaarde. Helaas, dat gaat met zo’n lange reisdag niet door. Uiteindelijk op de terugreis deze trail wel kunnen lopen. Maar gelukkig was er op onze eerste stopplaats wel een geocache. Ik hoefde maar 10 meter te lopen.
Voorbij Barcelona begint het te hozen. We moeten zelfs tijdelijk 50 km/u rijden. Bij de volgende pauzeplek regent het nog steeds. Alleen wat minder hard. We rennen snel de caravan in voor de lunch. Gelukkig wordt het ongeveer 3 kwartier voordat we op de eindlocatie arriveren droog. We hadden gisteravond de camping geboekt, maar dat was dus duidelijk te laat, want we kunnen alleen een plek krijgen voor 2 nachten: een premium plek. Dan maar lekker decadent doen en daarbij hebben we wat meer ruimte. Voor de 3de nacht dat we hier verblijven moeten we verkassen naar een andere gewone kampeerplek. Bij de camping rijden we nog verkeerd. Alles heet hier Torre la Sal. Dus Johan achteruit rijden tegen de heuvel op. Tot nu toe is iedere receptie van een camping een fuik, schrik van iedere caravan sleurder. Maar het is gelukt om bij de juiste camping aan te komen. Het is hier wel hutjemutje. Niet echt de camping waar we blij van worden. En al helemaal niet van de plek die we hebben gekregen. Een dubbele plek dus wel twee keer zo groot als de andere plekken op de camping, maar met schaduwdoek erover heen. Je kunt je voorstellen wat dat betekent als het gaat regenen. En lekker in de zon zitten is er dus ook niet bij.
Tot overmaat van ramp zit tegenover ons een groep Duitsers (wel meer dan 10 man) op de veranda van een trekkershut, heerlijk te drinken (en luid te lallen en te brallen, (eine richtigen schattenplatz!)). Wij houden juist zo van de stilte. Nadat we de caravan op zijn plaats gezet hebben en ik van plan was nog even te gaan fietsen en geocachen, wil zelfs Johan mee op pad. Weg van deze herrie. We fietsen naar het noorden.
Deze camping ligt aan de fietsroute EV8. Maar is slecht bewegwijzerd. Het blijkt een grind pad te zijn, dat meer uit plassen bestaat dan uit droge grond. Al snel verlaten we het pad, want ik moet meer lopen dan fietsen om te voorkomen dat ik uitglij. Gelukkig loopt er parallel aan de EV8 een gewone weg, een leuk smal geasfalteerd weggetje tussen de sinaasappel- en olijfbomen door. Later proberen we nogmaals naar de EV8 te gaan, dat stuk route was wel goed begaanbaar en kwam uiteindelijk uit op de weg waar we al eerder opgezeten hadden. Af en toe stoppen we voor een geocache. Na zo’n 7 km keren we om en gaan via het asfaltweggetje terug naar de camping. Bij de camping bezoeken we de winkel tegenover de camping voor de nodige levensmiddelen. Op straat spreekt iedereen Duits. Dan terug de caravan in en de radio aan. Zo horen we de buren wat minder.